1999
Wojciech Jerzy Has
Scenarzysta i reżyser, pedagog łódzkiej Filmówki.
Artysta o niezwykłej indywidualności i wrażliwości wizualnej. Jak sam mawiał o swojej twórczości "Moje kino, narracja filmowa ma charakter wizualny. Jej punktem wyjścia jest zawsze literatura. Operowanie czasem. Skróty czasowe. Skoki w czasie. Jego boczne odnogi i różne warstwy. Domeną malarstwa jest przestrzeń, domeną literatury i filmu - czas (...)".
Przykładem literackich fascynacji Hasa są m.in. filmy "Rękopis znaleziony w Saragossie", czy "Sanatorium pod klepsydrą".

2000
Andrzej Wajda
Reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, scenograf. Absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i łódzkiej Filmówki. Autor ponad 40 filmów, przeszło 30 sztuk teatralnych, laureat wielu nagród, w tym Oscara w 2000 r. oraz w 2006 r. Berlińskiego Złotego Niedźwiedzia - obie nagrody przyznane za całokształt twórczości. Nominowany do Nagrody za film "Katyń" 

2001
Stanisław Różewicz
Reżyser i scenarzysta filmowy. Założyciel i wieloletni kierownik artystyczny stworzonego w 1967 Zespołu Filmowego "Tor". Autor filmów wielokrotnie nagradzanych najwyższymi laurami na festiwalach filmowych, m.in. uhonorowany Grand Prix w Cannes i Lwem św. Marka na festiwalu w Wenecji za "Świadectwo urodzenia" oraz Grand Prix na festiwalu w Gdyni za "Kobietę w kapeluszu".  

2002
Tadeusz Konwicki
Pisarz, scenarzysta, reżyser, dziennikarz, publicysta.
Pracował jako kierownik literacki zespołów filmowych: "Kadr", "Kraj"  i "Pryzmat" i "Perspektywa". W 1954 debiutował jako scenarzysta (scenariusz "Kariera"), w 1958 wyreżyserował pierwszy film "Ostatni dzień lata".
Jego postawę wobec widza, czytelnika, odbiorcy najlepiej ilustruje cytat z "Pół wieku czyśca". 

2003
Roman Polański
Zadebiutował jako aktor w filmie  Andrzeja Wajdy "Pokolenie". Jako student zrealizował kilka filmów krótkometrażowych, wśród nich "Dwóch ludzi z szafą", za który otrzymał pięć międzynarodowych nagród.
W roku 1962 zrealizował swój pełnometrażowy debiut  "Nóż w wodzie", którzy otrzymał nagrodę krytyki na festiwalu filmowym w Wenecji i nominację do Oscara.
Pierwszym anglojęzycznym filmem Polańskiego był "Wstręt" (1965) z Catherine Denevue, który zdobył  Srebrnego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie. Następny film, "Matnia"(1966) zdobył w Berlinie Złotego Niedźwiedzia.
"Dziecko Rosemary" przyniósł mu Oscara za scenariusz, a za reżyserię Chinatown otrzymał Złoty Glob w 1974 r.
Za film "Pianista" otrzymał Złotą Palmę na festiwalu w Cannes, Oskara za najlepszą reżyserię, Cezara, nagrodę Goya oraz Orła.  

2004
Kazimierz Kutz
Reżyser filmowy i teatralny. Pracę w filmie zaczął jako asystent Andrzeja Wajdy przy "Pokoleniu".  W 1959 r. zadebiutował "Krzyżem Walecznych".  Rok później nakręcił "Nikt nie woła". Obydwa filmy powstały na kanwie prozy Józefa Hena. Do tych tytułów, a także do filmów poświęconych Śląskowi, reżyser ma największy sentyment.
W 1970 roku Kutz nakręcił "Sól ziemi czarnej", rozpoczynając cykl filmów śląskich, następnie powstały "Perła w koronie" w 1972 roku oraz "Paciorki jednego różańca" w 1981 roku. Z miłości do Śląska powstał Zespoł Filmowy "Silesia", którego Kutz był założycielem i kierownikiem. Jako pedagog kształcił przyszłych adeptów sztuki filmowej na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego oraz na Wydziale Reżyserii w PWST w Krakowie. 
W latach 1997-2007 senator RP, w kadencji 2001-05 wicemarszałek senatu. 

2005
Jerzy Kawalerowicz
Reżyser i scenarzysta.
W latach 1946-49 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, jednocześnie kończąc kurs przysposobienia filmowego.
Zadebiutował "Celulozą" w 1953 roku. Wieloletni kierownik artystyczny najpierw zespołu, a następnie Studia Filmowego "Kadr". Współzałożyciel Stowarzyszenia Filmowców Polskich.
Zrealizował 17 filmów fabularnych, m.in.: "Pociąg" (1959), "Matka Joanna od Aniołów" (1960), "Faraon" (1965) - kandydat od Oscara, "Austeria" (1982) oraz "Quo vadis" (2001)
Kawalerowicz o swojej relacji z X Muzą: "Nie mam żadnego artystycznego creda, ponieważ nie interesują mnie dogmaty. Mogę jedynie się przyznać do tego, że trudno mi zrezygnować z myślenia o filmie jako o sztuce - sztuce, która stymuluje wszystko, co się dzieje w twórczości audiowizualnej. Film wśród "migających obrazków" powinien spełniać tę funkcję, co literatura przez duże L w masowym piśmiennictwie. W związku z tym ktoś musi się upierać przy robieniu filmów na pewnym poziomie wymagań estetycznych i intelektualnych, i ja tych uparciuchów, być może należę..."
Zmarł 27 grudnia 2007 r. Został pochowany w Alei Zasłużonych na warszawskich Powązkach.   na warszawskich Powązkach 

2006
Jerzy Hoffman
Reżyser filmowy, scenarzysta, producent filmowy.
Swoją filmową karierę z filmem rozpoczął w latach 50. w duecie z Edwardem Skórzewskim od realizacji filmów dokumentalnych.
Twórczość fabularną rozpoczął komedią "Gangsterzy i filantropi". Do historii polskiej kinematografii przeszedł ekranizacjami trylogii Henryka Sienkiewicza "Pan Wołodyjowski" w 1969 roku, "Potop" w 1974 oraz "Ogniem i mieczem" w 1999 roku.
Zrealizował również "Prawo i pięść" (we współpracy z E. Skórzewskim) w 1964 roku, "Trędowatą" w 1976 oraz "Znachora" w 1982 roku.
Jego filmy zdobywały nagrody na wielu międzynarodowych festiwalach, m.in. w Wenecji, Florencji, Moskwie, Mannheim.  

2007
Witold Sobociński
Operator filmowy, nauczyciel akademicki, w młodości także muzyk jazzowy - występował w zespole "Melomani", grał na perkusji i puzonie.
Absolwent wydziału operatorskiego łódzkiej Filmówki. Swoją karierę zaczął jako reżyser światła i operator kamery w łódzkim ośrodku TVP, następnie pracował jako operator filmów dokumentalnych i instruktażowych wytwórni filmowej "Czołówka" w Warszawie.
Jako autor zdjęć zadebiutował w "Ręce do góry" Jerzego Skolimowskiego. Współpracował z wieloma wybitnymi reżyserami, m.in. z Wojciechem Jerzym Hasem, Andrzejem Wajdą, Krzysztofem Zanussim, Romanem Polańskim, Jerzym Kawalerowiczem, Wojciechem Marczewskim. Od 1980 r. wykłada w szkole filmowej w Łodzi. Jest nestorem operatorskiego rodu Sobocińskich - to ojciec Piotra oraz dziadek Michała i Piotra. Dwukrotny laureat Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych - Camerimage. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

2008
JANUSZ MORGENSTERN
Reżyser filmowy i telewizyjny, producent. Urodzony w  1922 roku. Ukończył reżyserię w łódzkiej PWSF. Od 1978 roku jest kierownikiem artystycznym Studia Filmowego "Perspektywa". Współtwórca polskiej szkoły filmowej.
Zadebiutował w 1960 r. filmem "Do widzenia, do jutra", za który zdobył nagrody na festiwalach w Melbourne "Srebrny Bumerang" i za reżyserię w Stratford. Następnie zrealizował m.in.: "Ambulans" (nagroda za krótki metraż w San Francisco), "Życie raz jeszcze", "Jowita" (dwie nagrody na festiwalu w San Sebastian - za reżyserię i Nagrodę Katolicką OCIC - 1967), "Trzeba zabić tę miłość"( Złote Grono - Łagów 1976), "Godzina W" ("Złoty Szczupak" - Olsztyn 1980), "Mniejsze niebo" ("Złoty medal" - Poitiers 1983, nagroda za scenariusz - Panama 1984), "Żółty Szalik" (Nagroda publiczności "Złoty klakier" w Gdyni w 2000 roku) oraz cieszące się ogromną oglądalnością seriale: "Stawka większa niż życie", "Kolumbowie", "Polskie drogi" (Grand Prix - Olsztyn 1978). Reżyserował ponadto filmy dokumentalne i spektakle teatru telewizji.
Jako producent zdobył Grand Prix "Złote Lwy" FFF w Gdyni i Polską Nagrodę Filmową Orła w 2006 za film "Komornik".
Za swą wieloletnią działalność otrzymał wiele prestiżowych nagród, m.in. w 1977 roku Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za filmową twórczość telewizyjną oraz w 1991 Nagrodę Przewodniczącego Komitetu Kinematografii dla producentów filmowych.
Odznaczony m.in. Orderem Odrodzenia Polski - Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą w 1997 roku oraz Złotym medalem "Gloria Artis" w 2005 roku.